<sub>1935, Sicilië)  legde  als fotoreporter de bloederige oorlog vast die woedde tussen de diverse clans in de jaren zeventig tot negentig op Sicilie. In contrastrijke zwart-wit beelden beschrijft Letizia een duister hoofdstuk uit de recente Siciliaanse geschiedenis, haar camera als de stille getuigen van dit tijdperk. Het tonen van deze misdaden en het bestrijden van alle vormen van maffiapraktijken werd haar levenswerk. Dankzij haar scherpe en snelle oog (vaak werd ze letterlijk van de plaats delict weggeschopt)  heeft zij een oeuvre opgebouwd dat gerekend mag worden tot een van de belangrijkste in de geschiedenis van de fotografie.
“Als documentaire fotografie goed is, kan de zogenaamde kunstfotografie daar nooit aan tippen” zei fotograaf en journalist Hans Aarsman bij gelegenheid van een discussie (met Letizia Battaglia en documentairemaker Hans Keller in onze galerie in 2003) over de plaats van de documentaire fotografie in de kunst. Voor haar oeuvre ontving ze grote Internationale prijzen, zoals “W. Eugene Smith Award” 1985, New York Times Award, 1986, Mother Jones Achievement for Life Award,San Francisco, 1999 , “dr Erich Salomon Award”, Berlijn, 2007 en recent “Cornell Capa Award” van het International Center of Photography in New York, 2009.
Van Letizia tonen wij nu recente foto’s waarop zij vrouwelijke modellen plaatst tegen de achtergrond van haar historische maffiafoto’s.


Haar dochter Shobha rolde in het vak van fotografe toen haar moeder eens niet kon uitrukken. Shobha kwam terug met schitterende foto’s die direct werden geplaatst in het dagblad L’Ora. Voor haar serie over de Siciliaanse aristocratie, “Gli Ultimi Gattopardi” 1998 won ze de World Press Photo. In 2001 won ze deze prijs weer voor een serie foto’s over de styliste Oumuo Sy die in Senegal mensen kleedt voor een jaarlijks feest. Voor de reportage “Chiesa e Mafia” (kerk en maffia), die zij samen met de schrijfster Petra Reski maakte, kreeg ze de Hansel-Mieth Preis in 2001. In 2003 maakte ze voor UNICEF een reportage over de behandeling van minderjarigen in Moldavië. In deze tentoonstelling toont ze foto’s van Sicilië, het leven van alledag, de schoonheid, de stilte van het landschap, de sporen die de mens in dat landschap achterlaat. Achter deze werkelijkheid ligt een andere verscholen…</sub>



Shobha